Pamięć o przeszłości kształtują nie tylko narracje historyczne i daty, ale także nasze zmysły. Humanistyka ostatnich dekad, od antropologii po studia nad pamięcią, coraz uważniej przygląda się temu, jak sposoby pamiętania łączą się z dotykiem, zapachem, fakturą, z tym, jak coś skrzypi, lepi się albo kruszy. Dziś estetyka i atmosfera lat dziewięćdziesiątych, czasu transformacji ustrojowej, na dobre zadomowiły się w sztuce, modzie i kulturze popularnej. Opowieść o nich często wraca do poczucia tymczasowości i fasadowości: do skaju udającego skórę i styropianu pokrywającego budynki pod warstwą pastelowego tynku. Punktem wyjścia do rozmowy będą prace Cezarego Poniatowskiego z kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi i PURO: formy, w których odbijają się wnętrza mieszkań i lęków czasu przełomu, a historia puchnie i pęka. Razem z Olgą Drendą i Martą Madejską, badaczkami codzienności i pamięci tego czasu, zastanowimy się, co obrazy i wyobrażenia transformacji mówią o tym, jak myślimy o historii i teraźniejszości. Parafrazując pytanie z documenta 12 „Is modernity our antiquity?”, zapytamy: czy lata dziewięćdziesiąte stają się naszym nowym antykiem?

Rozmowę poprowadzi Jakub Gawkowski.

Wydarzenie odbywa się we współpracy z Muzeum Sztuki w Łodzi. Po panelu dyskusyjnym zapraszamy na oprowadzanie po wystawie „Sposoby widzenia. Kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi” z kuratorem Jakubem Gawkowskim i artystą Cezarym Poniatowskim